Simone Beijer schrijft over rouw na stilgeboorte: verlies, verdriet en het vinden van troost in gekoesterde herinneringen.

Geschreven door Marije Cox en Mieke Advocaat-Hegeman – EmpowerHer Coaching.

Soms is één ‘ik ook’ al genoeg.

Ze vroeg het onverwacht.
“En? Wanneer is het jullie beurt?”

Mijn mond lachte. Mijn hoofd zocht naar woorden.
Niets kwam eruit.

Want hoe vertel je dat je óók even onderdeel was van al die blije verhalen,
maar dat het jouw verhaal niet is geworden?
Dat je wekenlang leefde met plannen en dromen,
en dat het daarna zo stil werd?

Het lastige is niet alleen het verlies zelf,
maar hoe onzichtbaar het vaak is.
Er is geen geboortekaartje.
Geen foto.
Geen naam die iemand kan onthouden.

En toch draag je het mee. Elke dag.
Terwijl de wereld vrolijk verder praat.

Ik heb lang gedacht dat ik erover moest zwijgen.
Dat ik geen plek mocht innemen met een verhaal waar niemand om had gevraagd.
Tot ik het wél vertelde.
Voorzichtig. Aan één iemand.

En zij zei:
“Ik ook.”

Twee woorden.
Dat was genoeg.

Misschien hoeven we niet te weten hoe we het moeten vertellen.
Misschien begint het gewoon met iemand vinden die luistert.
Iemand die het kan dragen, zonder oordeel.

En ja, de wereld blijft vol met positieve verhalen.
Maar daar mag het jouwe naast staan.
Niet luider. Niet stiller.
Gewoon naast elkaar.

Want wat je hebt meegemaakt, doet ertoe.
Ook als het niet op Instagram past.
Ook als niemand het ziet.

Liefs,

Mieke & Marije

Wil jij meer weten over de missie van EmpowerHer Coaching? Lees meer op:

www.empowerher-coaching.nl

www.praktijkcox.nl 

www.miskraambegeleidingtwente.nl

foreverbaby favicon